Thema's

Strandloper

Het lijkt lente. Voor een herfstdag is het druk op het strand, de zuidwestenwind doet beter haar best de vloedlijn richting de duinen te duwen dan ‘s zomers en trakteert wandelaars op natte schoenen. Honden sprinten in de zon een tennisbal na; drie amazones laten hun pony’s over de vloedlijn tussen twee strandhoofden galopperen, mensen proberen opspattend water te ontwijken. Sommigen knopen hun jas om hun middel, anderen houden stoïcijns hun muts op en shawl om alsof ze daarmee lagere temperaturen afdwingen. Van de duinovergang bij het buurtschap tot de zeewering die het verderop gelegen voormalige vissersdorp beschermt, ligt netjes verspreid door de golven aangevoerd plastic, dat men tijdens het toeristenseizoen dagelijks opruimt, nu niet in die frequentie, zo oogt het, of helemaal niet. Vislijnen, jerrycans, deksels, zakken, afgewisseld door een houten balk, een pluk zeewier of een baksteen uit een verdronken dorp. Geen dode kwal te bekennen vandaag, twee kraaien gedragen zich als meeuwen en een groep kleine strandlopers trippelt voorbij, onderwijl driftig voedsel uit het zand pikkend. Een kind speelt met een vlieger. Ik loop over de duinen terug en denk aan jou. Waarom kijk ik steeds weer op mijn telefoon of er een berichtje van je is?