Is dit je eerste kindje?

Ze schrikt van de vraag. “Nee, uhm, ja.”

De verloskundige kijkt op. “Geeft niet, ik zet een kruisje bij ‘Ja’”. 

Destijds vroegen ze dat niet. “Hoe zou het met hem zijn?”

“Wat zegt u mevrouw?”

“O, nee, sorry. U brengt me van mijn stuk met uw vraag.”

“Dat is niet de bedoeling.”

“U kunt het niet weten. Ik heb als meisje een kindje gekregen en afgestaan.”

Ze kijken elkaar aan.

“Hebt u er vrede mee, of …?”

Haar ogen vulden zich met tranen. “Ja, in zekere zin wel, maar …”

“U zou willen weten hoe het met hem gaat?”

“Niets liever dan dat. Ik heb hem in de steek gelaten toen.”

“U had geen keus.”

“Nee, ja, weet ik niet. Ik was zo jong nog en iedereen zei dat het zo beter was.”

“We zijn tien jaar verder. U krijgt uw tweede kindje, dat weten alleen u en ik.”

“Ja.” Ze snikte.

“Zullen we even kijken wat het wordt?”